فرهنگ استفاده از پشتی دیواری از دیرباز در بین ما ایرانی ها از جایگاه ویژه ای برخوردار بوده است. این پشتی ها که اکثرا دارای طرح های سنتی بودند امروزه نیز استفاده های خاصی از آن ها می شود.
پشتی دیواری در گذشته به وسیله پارچه یا نمد به عنوان رویه و از متریال مختلف از جمله شن و ماسه و پشم گرفته تا کارتن و ضایعات پارچه ای برای پر کردن درون آن استفاده می شد. پشتی تقریبا تا چند سال پیش در اکثر منازل به عنوان یک کالای ثابت جای داشت که به مرور جایگاه خود را از دست داد و به عنوان کالای سنتی در دکوراسیون منزل مورد استفاده قرار می گیرند.
پشتی ها با عناوین دیگری چون پشتی فرش، پشتی دیواری، پشتی مسجدی و پشتی سفره خانه شناخته می شوند. اکروزه رویه های پشتی الهام گرفته از طرح های سنتی قدیمی بافت می شوند. پشتی های 440 شانه و 500 شانه در سفره خانه ها بیشترین استفاده را دارند و پشتی های 1000 و 1200 شانه استفاده منزلی دارند.
برای پر کردن رویه پشتی ها از پلاستوفوم های تزریقی استفاده می شوند. این فوم ها به دو صورت تزریقی فشرده و معمولی هستند. رویه های تزریقی از کیفیت بالاتری برخوردارند. در پر کردن پشتی از چوب برای 4 طرف آن استفاده می کنند و سپس فوم ها را بین آن ها می گذارند. علت انجام این کار مقاومت بیشتر پشتی دیواری و شکسته نشدن فوم آن است. پشتی طرح افشان، پشتی طرح النا، پشتی طرح سجاده، پشتی طرح ارکیده، پشتی طرح نایین و ... از جمله طرح های معروف پشتی فرش ها می باشند.